سیاره‌ی دوست داشتنی ما

بهزاد یوسفی
پیش‌زمینه: وقتی بازی‌ای را به‌عنوان نماد یک کنسول معرفی می‌کنند یعنی این‌که این بازی یک چیز دیگر است؛ حالا از هر نظر که به آن نگاه کنیم. ماجرای کنسول‌های سونی (مخصوصا  PSP و PS3) و بازی Little Big Planet هم به همین صورت است. وقتی سونی این بازی و موجودات آن را روی دایره بازی‌هایش ریخت حساب آن را با بقیه جدا کرد و تا توانست به آن بها داد. بازی ابتدا برای کنسول PS3 آمد اما آن‌قدر از آن استقبال گرمی شد که سونی ناچار شد نسخه‌ای از آن را برای کنسول هم‌راه خویش بسازد.

چرا و چگونه بازی کنیم: هسته‌ی اصلی گیم‌پلی بازی Little Big Planet مانند نسخه‌ی پلی‌استیشن ۳ آن است که در آن فقط تغییراتی بوجود آمده. نسخه‌ی PSP این بازی مثل نسخه‌ی قبلی شما را در محیطی قرار می‌دهد که به نظر سه‌بعدی می‌رسد اما واقعیت ماجرا این است که شما مجبور خواهید بود بود در یک محیط دو و نیم بعدی شروع به ماجراجویی کنید. مثل هر بازی دوبعدی رایج شما می‌توانید با در اختیار گرفتن شخصیت‌ اصلی بازی -که در این‌جا یک سک‌بوی (Sackboy) است- به چپ و راست بروید، از موانع بالا بروید و از آن‌ها به پایین بپرید، روی سر دشمنان‌تان پریده و آن‌ها را نابود کنید و خلاصه کارهایی را انجام بدهید که در هر بازی دوبعدی دیگر هم قادر بودید آن‌ها را انجام دهید. اما قضیه‌ی نیم‌بعدی که خدمت‌تان عرض کردیم به این‌جا بر می‌گردد که در بعضی از محیط‌ها سک‌بوی شما قادر خواهد بود در عرض تصویر هم حرکت کند اما این حرکت عرضی آن‌قدر گسترده نیست و شعاع بسیار کوچکی را در بر می‌گیرد.
اصلی‌ترین برگ برنده‌ی Little Big Planet -چه در این نسخه و چه در نسخه‌ی PS3 آن- طراحی مراحل بازی است که واقعا جایی برای انتقاد باز نگذاشته. این طراحی‌ها به‌قدری زیبا، جذاب و دل‌ربا هستند که کم‌تر کسی می‌تواند آن‌ها را ببیند و لب به ستایش باز نکند. استفاده از رنگ‌های ملایم و شاد و سبک طراحی پلت‌فرمینگ مراحل با دقت و وسواس خاصی صورت گرفته که باعث شده کیفیت آن ها دوچندان به نظر برسد. مثل نسخه‌ی قبلی شما باید در این مراحل زیبا به جلو بروید، معماها را حل کنید و دشمنان تان را از بین ببرید تا در نهایت آن ها را یکی پس از دیگری پشت سر گذاشته و بازی را به اتمام برسانید. گفته شده بیش از ۳۰ مرحله در بازی وجود دارد که بیشتر آن ها جدید هستند تا جایی که حتی بازیکنانی که نسخه‌ی PS3 آن را بازی کرده‌اند را سورپرایز می‌کند. مراحل گوناگونی از لحاظ گیم‌پلی در بازی گنجانده شده که هر کدام‌شان می‌تواند جذابیتی خاص را به هم‌راه داشته باشد؛ برای مثال در یک مرحله یک اژدها به سراغ‌تان می‌آید تا شما را یک لقمه کند، در مرحله‌ی دیگر یک قالیچه‌ی پرنده زیر پای‌تان است تا با آن طی طریق کنید و یا حتی یک بالن پر شده با هوای گرم وظیفه‌ی حمل شما را بر عهده می‌گیرد.
خوش‌بختانه بخش طراحی‌ها هنوز سر جای خودش قرار دارد و کسی به آن دست نزده. شما می‌توانید ظاهر سک‌بوی خودتان را به شکل دل‌خواهی که خودتان در نظر دارید در بیاورید. از رنگ پوست آن‌ها گرفته- که رنگ‌های مختلفی برای آن در نظر گرفته‌اند مثل سفید‌پوست، سیاه‌پوست و حتی سرخ‌پوست- تا برسید به این‌که می‌توانید برای عروسک ملوس‌تان سبیل از بنا گوش در رفته بگذارید یا حالت چشمانش را عوض کرده و دوتا ضربدر به‌جای آن‌ها قرار بدهید. انواع لباس‌ها از قبیل کلاه، تی‌شرت و هزار یک چیز دیگر هم وجود دارد که هر کدام‌شان می‌توانند ظاهری متفاوت برای سک‌بوی‌تان رقم بزند. تنوع زیاد در این بخش و هم‌چنین در بخش طراحی مراحل که مثل نسخه‌ی قبل وجود دارد باعث شده تا مدت‌ها سرگرم ایده‌پردازی و طراحی مدل‌های جدیدی در بازی باشید.
با این‌که شباهت‌های زیادی بین دو نسخه‌ی PS3 و PSP بازی وجود دارد اما این دلیلی نمی‌شود تا از تفاوت‌های این دو حرفی زده نشود. یکی از تفاوت‌های عمده‌ی این دو نسخه، قدرت پردازش دو کنسول است که همگی به خوبی این موضوع را می‌دانند که قدرت پردازش این دو زمین تا آسمان با هم متفاوت هستند. علاوه بر این‌که بحث بخش کنترل هم وجود دارد، جایی که دکمه‌های کنسول هم‌راه سونی به مراتب کم‌تر از برادر بزرگ‌ترش است. همین مساله باعث می‌شود که تعداد حرکاتی که شما می‌توانستید با سک‌بوی‌ها در PS3 انجام دهید در PSP محدودتر و کمتر شود. مطمئنا این مسئله تا حدی می‌تواند از جذاب بودن بازی کم کند اما نه این‌قدر که کل بازی را زیر سئوال ببرد. نبودن بخش چند‌نفره هم یکی دیگر از مشکلات بازی محسوب می‌شود که با توجه به قدرت بارز PSP این مسئله جای سئوال دارد که چرا برای این بازی جذاب این بخش در نظر گرفته نشده است.

انتخاب ویژه: ۱)  بخش طراحی مراحل و خود سک‌بوی بی‌نظیر و بسیار سرگرم‌کننده است ۲) موسیقی بازی گوش‌نواز است و به خوبی شما را در بازی هم‌راهی می‌کند